Η σταθερή προστατευτική πατίνα του διαβρωτικού χάλυβα είναι μια πυκνή δομή διπλού-στρώματος που αποτελείται από οξείδια σιδήρου και ενώσεις στοιχείων κράματος (Cu, Cr, Ni). Τα ιόντα χλωρίου (Cl-) στο σπρέι άλατος έχουν ισχυρή διαπερατότητα και μπορούν να διεισδύσουν στους μικρο-πόρους της πατίνας και να αντιδράσουν με το υπόστρωμα σιδήρου μέσα, σχηματίζοντας διαλυτό χλωριούχο σίδηρο.
Το διαλυτό χλωριούχο σίδηρο θα επιταχύνει την ηλεκτροχημική αντίδραση διάβρωσης της επιφάνειας του χάλυβα, θα καταστρέψει την πυκνή δομή της πατίνας από το εσωτερικό και θα κάνει την αρχικά προστατευτική πατίνα χαλαρή και εύθραυστη. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η πατίνα θα αποκολληθεί σε κομμάτια, εκθέτοντας το φρέσκο χαλύβδινο υπόστρωμα σε συνεχή διάβρωση.
Το περιβάλλον ψεκασμού αλατιού αυξάνει επίσης την υγρασία της επιφάνειας του χάλυβα και παρατείνει το χρόνο διαβροχής, γεγονός που εντείνει περαιτέρω τη διαδικασία διάβρωσης. Σε παράκτιες περιοχές ψεκασμού αλατιού με υψηλές συγκεντρώσεις ιόντων χλωρίου, ο ρυθμός διάβρωσης του χάλυβα που ξεπερνά τις καιρικές συνθήκες μπορεί να είναι3-5 φορές υψηλότεροπαρά σε αγροτικά ή αστικά περιβάλλοντα.
Ήπιο περιβάλλον ψεκασμού αλατιού(π.χ., περιοχές 1–3 km μακριά από την ακτή, με χαμηλή περιεκτικότητα σε ιόντα χλωρίου στον αέρα): Η πατίνα μπορεί να διατηρήσει βασική σταθερότητα για σύντομο χρονικό διάστημα (1–3 χρόνια), αλλά θα εμφανιστεί σταδιακά τοπική διάβρωση με κοιλότητες. Απαιτείται τακτική συντήρηση (π.χ. καθαρισμός επιφανειακών εναποθέσεων αλατιού, εφαρμογή αναπνεύσιμου προστατευτικού χρώματος) για την παράταση της διάρκειας ζωής του.
Μέτριο έως σοβαρό περιβάλλον ψεκασμού αλατιού(π.χ. παράκτιες περιοχές σε απόσταση 1 χλμ., υπεράκτιες πλατφόρμες ή περιοχές με συχνή ομίχλη αλατιού): Η πατίνα θα χάσει την προστατευτική της δράση μέσα σε λίγους μήνες. Στην επιφάνεια της χαλύβδινης πλάκας θα εμφανιστούν ανομοιόμορφα σημεία σκουριάς και η διάβρωση θα διεισδύσει στο υπόστρωμα, οδηγώντας σε μείωση του πάχους και των μηχανικών ιδιοτήτων της χαλύβδινης πλάκας.
Επεξεργασία προστασίας επιφάνειας: Εφαρμόστε στην επιφάνεια της πατίνας-ειδικό αναπνεύσιμο χρώμα φθοριοάνθρακα που αναπνέει από χάλυβα ή σταθεροποιητή σκουριάς σε σπρέι αλατιού στην επιφάνεια της πατίνας, που μπορεί να εμποδίσει την επαφή μεταξύ ιόντων χλωρίου και της πατίνας, διατηρώντας παράλληλα την αναπνοή της επιφάνειας του χάλυβα.
Βελτιστοποίηση δομικού σχεδιασμού: Αποφύγετε το σχεδιασμό οριζόντιων επιφανειών που είναι εύκολο να συσσωρευτεί αλμυρό νερό. τοποθετήστε οπές αποστράγγισης στη χαλύβδινη πλάκα για να αποτρέψετε τη στασιμότητα του αλμυρού νερού. αυξήστε το πάχος της χαλύβδινης πλάκας για να διατηρήσετε το όριο διάβρωσης.
Τακτική συντήρηση: Καθαρίζετε την επιφάνεια της χαλύβδινης πλάκας κάθε 6–12 μήνες για να αφαιρέσετε τις εναποθέσεις αλατιού και τη χαλαρή σκουριά. επισκευάστε την κατεστραμμένη πατίνα ή το φιλμ βαφής εγκαίρως.
