Λεπτό στρώμα πατίνας (<5 μm, immature formation stage)
Μια πατίνα πιο λεπτή από 5 μm βρίσκεται στην πρώιμη φάση σχηματισμού, με χαλαρή, ατελή μικροδομή και κακή πρόσφυση στο υπόστρωμα χάλυβα. Δεν μπορεί να σχηματίσει ένα συνεχές φυσικό-χημικό φράγμα, επομένως η υγρασία, το οξυγόνο και τα ήπια διαβρωτικά μέσα (π.χ. σκόνη, ρύποι χαμηλής-συγκέντρωσης) μπορούν εύκολα να διεισδύσουν στο στρώμα για να φτάσουν στην επιφάνεια του χάλυβα, οδηγώντας σε συνεχή ηλεκτροχημική διάβρωση. Σε αυτό το στάδιο, ο χάλυβας εξακολουθεί να έχει υψηλό ρυθμό διάβρωσης και η πατίνα χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί και να πυκνώσει για να ασκήσει προστατευτικά αποτελέσματα.
Βέλτιστο εύρος πάχους (5–15 μm, πλήρως σταθεροποιημένο στάδιο)
Αυτή είναι η ώριμη, σταθερή κατάσταση της φυσικής πατίνας SPA-H. Το στρώμα είναι πυκνό, λεπτόκοκκο-και στενά συνδεδεμένο με το υπόστρωμα, με ομοιόμορφη δομή εμπλουτισμένη σε οξείδια κράματος Cu, Cr, Ni. Μπορεί να εμποδίσει αποτελεσματικά τη διείσδυση διαβρωτικών μέσων, να μειώσει την ηλεκτροχημική δραστηριότητα της επιφάνειας του χάλυβα και ακόμη και να επιδείξει ελαφρά αυτο{4}}αυτοθεραπεία για μικρές ζημιές. Σε αυτό το εύρος πάχους, η πατίνα επιτυγχάνει τοβέλτιστη ισορροπία πυκνότητας και απόδοσης φραγμού, ελαχιστοποιώντας τον ρυθμό διάβρωσης του SPA-H σε εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο (πολύ χαμηλότερο από τον συνηθισμένο ανθρακούχο χάλυβα) και παρέχοντας μακροπρόθεσμη-αξιόπιστη προστασία για το χαλύβδινο υπόστρωμα.
Excessively thick patina layer (>15 μm, στάδιο κατάφυτης/γήρανσης)
Μια πατίνα με πάχος μεγαλύτερο από 15 μm προκαλείται συνήθως από-μακροχρόνια έκθεση σε σκληρά περιβάλλοντα (π.χ. υψηλή υγρασία, ήπιο ψεκασμό αλατιού) ή από ανομοιόμορφο σχηματισμό. Το κατάφυτο στρώμα θα χάσει την πυκνή του μικροδομή, θα γίνει χαλαρό, πορώδες, ακόμη και επιρρεπές σε ρωγμές ή ξεφλούδισμα από το υπόστρωμα. Αυτά τα ελαττώματα δημιουργούν κανάλια για τα διαβρωτικά μέσα να διεισδύσουν στο εσωτερικό στρώμα και να φτάσουν στην επιφάνεια του χάλυβα, και η χαλαρή πατίνα μπορεί να συγκρατήσει υγρασία, επιταχύνοντας την τοπική διάβρωση (π.χ. διάβρωση ρωγμών) κάτω από το στρώμα. Επιπλέον, το υπερβολικά παχύ στρώμα έχει κακή πρόσφυση και η μερική απολέπιση θα εκθέσει το χαλύβδινο υπόστρωμα, οδηγώντας σε νέο σχηματισμό σκουριάς και μειωμένη συνολική αντίσταση στη διάβρωση.
